TÜKENİŞ.........





Ölüm değil beni korkutan! Boş bir yaşamın ardından varacağım yer olması   sıkıyor canımı.  Nedir ki? Kırk yıllar, elli yıllar, billahi çok değil!  Hele hele çizilen bu yolda bize hiç gelir. Ne beklersin yaşamdan ÇORBACI?!  Ne bekler yaşam senden? İkiniz de tüketirsiniz hoyratça zamanı, işte geride kalanlar sıkar biraz canımı.. 


 


Yedi yaşında başlarsın okula, sayma ondan öncesini.  Sonra, yıllar yılı gider gelirsin, kara tahtalı değirmene, berrak zamanını öğütmek için,  Yirmi iki civarı alırken diplomanı, tüketivermişsindir üçte birlik zamanını...  DİPLOMA YETMEZ!! Diyor TOPAL SARAPÇI, İYİ BİR İŞ BUL HELE BAKALIM! ASKERLİĞİNİ DE YAP BİRDE, SONRA EVLEN BAKALIM..


 


İşte bir on yıl daha uçuveriyor ansızın. Yaş oluveriyor OTUZBEŞ!  Gerçekten yarısı mıdır yolun?! Belki de yarısından da yakın geriye bakma sakın ey küheylan!  Kopuverir zincirleri yaşamın, bir iplik gibi ansızın. "HELE BİR BORÇLARIMIZI ÖDEYELİM, SONRA DAHA İYİ YAŞARIZ. ŞİMDİLİK BİRAZ SABIR" diyor karım NAZİFE!  Eee.. doğru da söylüyor hani... HELE BİR BAŞIMIZI SOKACAK YUVA OLSUN DA, GERİSİ KOLAY diyor.


 


Eee.. bu da doğru hani... İşte böyle yitiyor Hep on seneler, eriyen buzlar misali.  KARIM, ÇOCUKLARIM, KOOPERAİF BAŞKANIM, YARDIMCIM, TEK TÜK ARKADAŞLARIM...  ve... TV' deki haber spikeri!  Bu kadar çevremdekiler.  Bunlara bakıyor yıllardır gözlerim. İşte bu yüzdendir ki, MİYOPSUN! Diyor doktorum. Tak ......'ne iki numara.  Ellinci yaş günümü, kimse fark etmiyor bile. ufaklığın diploma töreni var.  Ne biçim alış veriş bu?! Anlayamadım gitti!  Yapmak istediğim bir çok şey, ÖZLEM kapısında yitti... 


 


Hırs ile mutfağa gidiyorum, ne varsa atıştırmak için, sıcacık bir el tutuyor elimi PERHİZ YAPMALISIN ARTIK! Diyor KARIM NAZİFE.  Eee.. Doğru da söylüyor hani. Kalan on yılımın birkaç yılı hastalıkla geçiyor. Gerisi de torunların peşinde...  Eee... "ULAN HANİ YAŞAYACAKTIK!!" Diye bağırıyorum.  "SAKİN OL! TANSIYONUN DÜŞECEK" diyor karım NAZİFE. Eee. Doğru da söylüyor hani.  Nedir yaşamın kısır döngüsü anlayamadım gitti.  Elimdeki tek sermayem de Bir gün gibi bitti. 


 


Kaynak:Can Dündar


 

2 yorum:

Alp Onaran dedi ki...

Can Dündar harika yazmış bence..çoğumuzun hayatı buna benzemiyormu...tüm bu mücadeleden sonra elde kalan biraz maddiyat...gerçek ve düşündürücü...
Teşekkürler...

Ahuz@r dedi ki...

Aslında evet düşündürücü ama elimizde kalan sadece maddiyat olmamalı,manevi değerler de var...
elbet ömrümüz yeterse o yaşlarında(tonton nine veya dede olduğumuzda) güzelliğini görüp geriye şöyle bir baktığımızda vay be diyebilmek güzel şeyler hatırlamak ve hatırlanmak ve o anın tadını çıkarmak .ne bileyim öyle derler ya her yaşın bir güzelliği var ve kişinin istekleride yaşına göre değişir ...
ayrıca sevgi deniyor ya kesinlikle katılıyorum,ne olursa olsun elde kalan o işde ...
Zaten istesekde istemesekde ömür su misali akıp gidiyor,o akıntıda hepimizden bir şeyler koparıp gidiyooor...
adınada ister tükeniş diyin ister ihtiyarlık

Yorum Gönder

 

Çekmece Notları Design by Blogger Modifiye © 2009