Bazen sıkılırız her şeyden Evimizden,yaşadığımız şehirden ..

Bazen sıkılırız her şeyden Evimizden, işimizden, yanımızdakilerden, yaşadığımız şehirden ve hatta kendimizden…
Ağır gelir her şey..
Dostun tebessümünden huy kapar hâle gelir, kendimizi hiç çekemeyiz
Hele o zamanlarda aynanın önünden dahi geçmemeye dikkat ederiz Çünkü ne kadar gizlemeye çalışsak ta, o asık suratımız karşımızda durur Ve küseriz aynalara hep doğruları söyledikleri için
Kapılar bıkar bizden sürekli kapalı tuttuğumuz için ve kapatırken elimizin tersiyle hızla ittiğimiz için…
En çok mutfak sever bizi Herkesten kaçarken en çok ona uğrarız
'Bugün canım çok sıkılıyor Ne vardı acaba dolapta?'
'Az önce yedim ama canımın sıkıntısı geçmiyor Biraz daha mı atıştırsam?'
Sıkıntıdan iştahları kesilenler olsa da; onlar da ara sıra uğrar mutfağa Ya bir bardak su, ya da bir elma…
Peki neden kaçarız her şeyden? Neden hep gidilecek yerler düşleriz, gittiğimizde bizleri mutlu edecek;
Ayak değmemiş topraklar, mutsuzluğun olmadığı güzel yerler, kimsenin kimseyi üzmediği ve mümkünse kimsenin olmadığı…
Ve neden kaçarız anlamsızca kendimizden, neden sıkılırız kendi kendimizden?
Siz hiç başarabildiniz mi kendinizden kaçmayı, kendinizi bir yerlerde bırakıp ona dışarıdan bakmayı?
Mümkün mü her şeyi geride bırakıp kaçmak? Belki mümkün yanına bir şey almamak ama aklınızı nerede bırakacaksınız, kime emanet edip;
'Kardeş sen şuna iki üç günlüğüne bak, ben bir kendimden kaçıp geleyim' diyebileceksiniz?
Nasıl kaçabileceğiz kendimizden? Kendimize görünmemek için nereye saklanacağız?
Bir sürü soru sorulabilir bu konuyla ilgili Ama biz bu konunun nedenlerinden birkaçıyla ilgilensek yeter
Mesela, insanların neden kaçmak istediklerini açıklayabilsek, kendilerinden neden sıkıldığını anlatabilsek ne hoş olur ne çok soru işareti yok olur değil mi?
Ben de bazen düşünürüm kaçmayı sıkıldığımda yaşadığım şehirden Ya yorulmuşumdur okula gitmekten, ders çalışmaktan, ya da birkaç sorun ne kadar dayanabileceğimi deniyordur
Kendimden kaçmak istediğim zamanlara gelince; işte onu nasıl anlatsam?     Kendime anlatamadığım şeyleri size nasıl anlatabilirim?
Nasıl anlatırım aklımın hayır dediklerine gönlümün evet demesiyle yaşadığım iç savaşı?
Nasıl anlatırım gönlüme hep evet deyişimle ona yenilişimi?
Nasıl anlatırım ilk defa karşılaştığım bir durum karşısında ne yapacağımı şaşırıp yanlışı seçişimi?
Bu kadar mazeret yeter mi kendimden kaçmam için, yaşadığım yere küsmem için?
Ne kadar istediysem kaçamadım bir türlü kendimden Nereye gitsem geldi peşimden
Ne bir emanetçi bulabildim aklımı, sıkıntılarımı bırakmak için ne de bir çözüm buldum kaçabilmek için
Ne zaman kaçmak istesem çıktığım her yolda kendimi buldum Sanki bir şeyleri anlamam isteniyormuş gibi
' Benden kaçışın imkansız' diyen bakışlarıyla göz göze geldim kendimin
İşte o zamanlarda anladım kaçamayacağımı ve çözüm için sadece kendime başvurabileceğimi
O gün bu gündür ne zaman kaçmak istesem kendimden kaçarım yine kendime
Çünkü anladım artık her şeyin çözümü sadece benim elimde…


Bazen sıkılırız her şeyden Evimizden, işimizden, yanımızdakilerden, yaşadığımız şehirden ve hatta kendimizden…
Ağır gelir her şey Şimdi kim kalkıp odasını toplayacak, kim kalkıp okula gidecek deriz
Dostun tebessümünden huy kapar hâle gelir, kendimizi hiç çekemeyiz
Hele o zamanlarda aynanın önünden dahi geçmemeye dikkat ederiz Çünkü ne kadar gizlemeye çalışsak ta, o asık suratımız karşımızda durur Ve küseriz aynalara hep doğruları söyledikleri için
Kapılar bıkar bizden sürekli kapalı tuttuğumuz için ve kapatırken elimizin tersiyle hızla ittiğimiz için…
En çok mutfak sever bizi Herkesten kaçarken en çok ona uğrarız
'Bugün canım çok sıkılıyor Ne vardı acaba dolapta?'
'Az önce yedim ama canımın sıkıntısı geçmiyor Biraz daha mı atıştırsam?'
Sıkıntıdan iştahları kesilenler olsa da; onlar da ara sıra uğrar mutfağa Ya bir bardak su, ya da bir elma…
Peki neden kaçarız her şeyden? Neden hep gidilecek yerler düşleriz, gittiğimizde bizleri mutlu edecek;
Ayak değmemiş topraklar, mutsuzluğun olmadığı güzel yerler, kimsenin kimseyi üzmediği ve mümkünse kimsenin olmadığı…
Ve neden kaçarız anlamsızca kendimizden, neden sıkılırız kendi kendimizden?
Siz hiç başarabildiniz mi kendinizden kaçmayı, kendinizi bir yerlerde bırakıp ona dışarıdan bakmayı?
Mümkün mü her şeyi geride bırakıp kaçmak? Belki mümkün yanına bir şey almamak ama aklınızı nerede bırakacaksınız, kime emanet edip;
'Kardeş sen şuna iki üç günlüğüne bak, ben bir kendimden kaçıp geleyim' diyebileceksiniz?
Nasıl kaçabileceğiz kendimizden? Kendimize görünmemek için nereye saklanacağız?
Bir sürü soru sorulabilir bu konuyla ilgili Ama biz bu konunun nedenlerinden birkaçıyla ilgilensek yeter
Mesela, insanların neden kaçmak istediklerini açıklayabilsek, kendilerinden neden sıkıldığını anlatabilsek ne hoş olur ne çok soru işareti yok olur değil mi?
Ben de bazen düşünürüm kaçmayı sıkıldığımda yaşadığım şehirden Ya yorulmuşumdur okula gitmekten, ders çalışmaktan, ya da birkaç sorun ne kadar dayanabileceğimi deniyordur
Kendimden kaçmak istediğim zamanlara gelince; işte onu nasıl anlatsam? Kendime anlatamadığım şeyleri size nasıl anlatabilirim?
Nasıl anlatırım aklımın hayır dediklerine gönlümün evet demesiyle yaşadığım iç savaşı?
Nasıl anlatırım gönlüme hep evet deyişimle ona yenilişimi?
Nasıl anlatırım ilk defa karşılaştığım bir durum karşısında ne yapacağımı şaşırıp yanlışı seçişimi?
Bu kadar mazeret yeter mi kendimden kaçmam için, yaşadığım yere küsmem için?
Ne kadar istediysem kaçamadım bir türlü kendimden Nereye gitsem geldi peşimden
Ne bir emanetçi bulabildim aklımı, sıkıntılarımı bırakmak için ne de bir çözüm buldum kaçabilmek için
Ne zaman kaçmak istesem çıktığım her yolda kendimi buldum Sanki bir şeyleri anlamam isteniyormuş gibi
' Benden kaçışın imkansız' diyen bakışlarıyla göz göze geldim kendimin
İşte o zamanlarda anladım kaçamayacağımı ve çözüm için sadece kendime başvurabileceğimi
O gün bu gündür ne zaman kaçmak istesem kendimden kaçarım yine kendime
Çünkü anladım artık her şeyin çözümü sadece benim elimde…

1 yorum:

Kutub Karahan dedi ki...

bunu okurken de sıkıldım hepsini okuyamadım. hep sıkılıyorum

Yorum Gönder

 

Çekmece Notları Design by Blogger Modifiye © 2009