Kalp ırmak gibi



Kalp ırmak gibi
Denizini arayıp bulunca
Karşılaşır yağmurla
O yokken, sular yeryüzündeki tüm çiçekleri
Kalbim varmadıkça kendine,düşlerin kimyasından,
Bi çare hal üzerine kaybolan kişi.
Acıdan kalbi çatlamış ,biçare gölgeden sözediyorum
Taşırsın sır misali kalbini
Ve ardından haykırır
Günü gelir boğar seni açıklarında
Dönersin aklında,ardında
Sevmeyen,sevilmeyen adam kalır
Ve gizlenecek mazi,bir yer bulamaz kendine.
Unutacağım
Terkedip gitmelerin ağırlaştırdığı,
öteki yarısı olacak güz.
Nasıl olsa bitecek tüm bu dertler.
Çıkacaktır nasıl olsa yolunu şaşırmış bir ırmak bizim sokağa
Ve henüz okyanusa varmadan...

1 yorum:

zeynep dedi ki...

Kalbim varmadıkça kendine,düşlerin kimyasından...
ahh ahh nasıl bir tespitdir öyle,
harika olmuş yazın hazal.
Kalemine sağlık..

Yorum Gönder

 

Çekmece Notları Design by Blogger Modifiye © 2009